Na większej części kraju można spotkać dwie wyraźne pory roku – suchą letnią i mokrą zimową (listopad-kwiecień). W styczniu temperatury potrafią spaść do ok. 5 stopni Celsjusza w rejonie Jerozolimy. Najgorętszym regionem kraju są Eilat, Nagew, dolina Jordanu i okolice Morza Martwego, gdzie temperatury nie spadają poniżej 20 stopni Celsjusza. Hotele zazwyczaj nie mają ogrzewania, więc w okresach zimowych może tam być chłodno.

Izraelski urząd imigracyjny może być nieco podejrzliwy w stosunku do gości z krajów arabskich, ale nie prowadzi to do niczego poważniejszego niż dość długie, ale kulturalne przepytywanie o cel wizyty. Może to trwać 10 minut lub kilka godzin. Jeśli nie ma się niczego do ukrycia, nie ma się czego obawiać. Samotni, młodzi podróżnicy są szczególnie często zatrzymywani do kontroli.
Najlepiej przybyć do izraelskiego portu lotniczego co najmniej na trzy godziny przed odlotem, gdyż procedury bezpieczeństwa potrafią trwać nawet dłużej. Sprawdzanie bagażu (maszynowe i ręczne) jest tu rutynową procedurą. Najlepiej podróżować w większej grupie.
Głównym międzynarodowym lotniskiem jest zlokalizowane w Tel Avivie Ben-Guron International Airport (IATA: TLV, ICAO: LLBG). Znajduje się ono około 40 km od Jeruzalem i 12 km od centrum Tel Avivu.
Drugie co do wielkości lotnisko w kraju to Ovda (VDA).
Spod lotniska co 20 minut odjeżdża autobus linii 947 do Jeruzalem (kursuje od 7.00 do 21.00). Do Tel Avivu i dalej jedzie stąd pociąg (co pół godziny w dzień, co godzinę w nocy). Uwaga, w szabat zarówno autobusy jak i pociągi nie kursują! Taksówki są dość drogie, lepiej poszukać taksówki dzielonej, tzw. sherut.
Dotarcie do kraju drogą wodną jest dość utrudnione. Głowna trasa to Limassol (Cypr) do Hajfy, czym zajmują się firmy Louis Cruises i Salamis Cruises. Obie firmy często przerywają działalność na tym polu, przez co warto mieć świeże wiadomości na ten temat.
Drogą lądową można się tu dostać z Egiptu i Jordanu. Nie ma takiej możliwości z terenów Syrii i Libanu, gdyż państwa te nie są w dobrych stosunkach z Izraelem. Na granicy należy spodziewać się podobnych obostrzeń jak na lotniskach.
Jordan posiada trzy przejścia graniczne z Izraelem – most Allenby, Rzekę Jordan i Arava. Z Egiptu można się tu dostać przez przejście w Tava.
Raczej nie da się przekroczyć granicy w wynajętym w Izraelu samochodzie. W krajach arabskich pojazd z izraelskimi tablicami to proszenie się o kłopoty.
Istnieją codzienne i bezpośrednie połączenia autobusowe z Ammanu do Tel Avivu, Hajfy i Nazaretu przez Most Allenby (Most Króla Husseina) i z Kairu do Jeruzalem.

Obywatele polscy odwiedzający Izrael nie potrzebują wizy, ale okres ważności paszportu powinien wynosić co najmniej pół roku. Trzeba ponadto zapłacić podatek wjazdowy, wynoszący około 16 USD za osobę.
Uwaga, niektóre kraje arabskie nie wpuszczają przyjezdnych, którzy wcześniej byli w Izraelu. Tak jest np. w Syrii i Libanie. W takim przypadku pomoże tylko drugi paszport. Można taki dostać w ambasadzie.

Podczas podróżowania po Izraelu, należy zwrócić uwagę na czas szabatu – od zachodu słońca w piątek przez 24 godziny nie kursują pociągi ani autobusy (z wyjątkiem Hajfy i Eilatu). W przypadku braku samochodu pozostaje spacer lub taksówka.
Młodzież i studenci mają prawo do wielu zniżek na autobusy i pociągi. Zazwyczaj jest to 10% po okazaniu ważnej legitymacji studenckiej. Osoby w wieku poniżej 18 lat płacą często tylko 50% normalnej ceny za przejazdy, w formie dwudziestoprzejazdówki Kartysia. Należy ją przechować na wypadek kontroli.
Środki transportu publicznego są często używane przez żołnierzy jadących na przepustkę lub z niej wracających, więc widok autobusu wypełnionego uzbrojonymi piechociarzami nie oznacza jakichś kłopotów.
Autobusy są najpopularniejszym środkiem transportu publicznego. Są tanie, szybkie i można na nich polegać. Większością linii w kraju zajmuje się firma Egged, druga pod względem wielkości na świecie.

Szybszą alternatywą są Sheruty, czyli minivany krążące wzdłuż linii autobusowych, ale zatrzymujące się na każde żądanie. Są szybsze i tańsze od ich większych odpowiedników. Zazwyczaj działają też w okresie szabatu.
Linie kolejowe zostały niedawno mocno zmodernizowane jako bardziej przyjazny środowisku środek transport. Przejazdami zajmuje się Israeli Railways. W samym Tel Avivie znajdują się cztery stacje kolejowe, a w Hajfie nawet sześć. W godzinach szczytu pociągi kursują dwa-trzy razy w ciągu godziny. Uwaga, pociągi nie kursują w szabat!
Taksówki są tu bardzo popularne. Istnieją dodatkowe opłaty – za wezwanie taksówki, za bagaż i dodatkowa opłata za wezwanie taksówki pod lotniskiem Ben Gurion. Kierowcy są dość bezczelni i naciągają turystów kiedy tylko mogą, np. nie włączając taksometru i żądając później zawyżonych kwot za przejazd. Najlepiej od razu żądać włączenia „moneh”. W przypadku sporu taksówkarze bywają bardzo nieprzyjemni.
Izrael ma opinię jednego z najlepszych krajów do podróżowania autostopem. To doskonały sposób na bliższe poznanie tutejszej kultury i ludzi. Na terenach gęściej zaludnionych trudniej złapać okazję.
Ocziwiście z autostopem wiąże się wiele zagrożeń, ale skala przestępstw nie wychodzi ponad europejską normę. Nieco mniej bezpiecznie jest na Zachodnim Brzegu Jordanu.

W Izraelu istnieje wiele opcji zakwaterowania, od kempingów i hosteli dla młodzieży po olbrzymie pięciogwiazdkowe hotele. Nie różni się on pod tym względem od krajów zachodniej Europy. W Izraelu nie przyznaje się oficjalnie gwiazdek.

W Izraelu nie ma specjalnych zagrożeń zdrowotnych i żadne szczepienia nie są wymagane przed przyjazdem. Apteki i szpitale są w każdym w miarę dużym mieście, a sama jakość usług i opieki stoi na typowo europejskim poziomie. Obsługa aptek i pracownicy szpitali zazwyczaj znają język angielski na komunikatywnym poziomie. Uwaga, usługi medyczne są często dość słono płatne.
Woda z kranu jest całkowicie zdatna do picia, choć jest mocno chlorowana i nie smakuje najlepiej. Standardowo, warto zaopatrzyć się w butelkowaną wodę mineralną. Żywność sprzedawana na ulicach także jest bezpieczna. Najlepiej jadać tam, gdzie chodzą mieszkańcy – oni wiedza najlepiej, gdzie jest wysokiej jakości żywność.
Ze względu na wysokie temperatury i nasłonecznienie, należy używać kremów z filtrem i pić duże ilości wody. Zaleca się mieć ze sobą okulary przeciwsłoneczne.

Żywność w Izraelu jest bardzo różnorodna, podobnie jak mieszkańcy tego kraju. Jakość dań jest zwykle bardzo wysoka. Standardem jest dawanie napiwków o wysokości 10% rachunku (15% za wyjątkową obsługę). Niektóre zakłady stosują dodatek za usługę wpisany do rachunku. Jest to w takim przypadku wyraźnie zaznaczone. Większość restauracji akceptuje popularne karty kredytowe.
Szybkie i popularne dania to falafel, shawarma i sabich sabich.
Żywieniowe ograniczenia
Żywność koszerna – hebrajskie słowo “kasher” oznacza “odpowiedni/zdrowy”. W odniesieniu do żywności oznacza to dania, które są dopuszczone przez żydowskie prawa religijne. Są one dość złożone, przede wszystkim zabraniają spożywanie niektórych dań (takich jak wieprzowina, mięczaki i skorupiaki). Ograniczane są także sposoby przyrządzania – produkty zbożowe i mięso nie mogą być przyrządzane i spożywane w tym samym daniu, co ortodoksyjnym Żydom nie pozwala np. Spożywać pizzy z mięsnymi dodatkami czy hamburgerów. Dodatkowo, w Szabat nie wolno rozpalać ognia. Nie wszystkie jadłodajnie w Izraelu przestrzegają tych zasad.
Większość hoteli w Izraelu jest koszerna, więc na śniadanie są głównie produkty mleczne. Większość supermarketów sprzedaje tylko koszerne produkty. Są one także zamknięte w Szabat.
Restauracje McDonald’s i Burger King są tu koszerne, więc nie znajdzie się tam typowego hamburgera, podobnie jak pizzy z mięsnymi dodatkami w Pizza Hut. Sieć Domino nie jest koszerna.
Trzy najpopularniejsze marki izraelskiego piwa to:
- Goldstar
- Maccabee
- Nesher
- Taybeh (palestyńskie)
Można tu także dostać większość popularnych zachodnich marek, np. Heineken, Tuborg i Carlsberg. Niektóre są wytwarzane na miejscu, na licencji.

Znajduje się tu nowoczesna sieć autostrad, łącząca wszystkie ważniejsze miejsca w obrębie kraju. Większość dróg jest w dobrym stanie. Najważniejsze drogi są oznaczane jedną lub dwoma cyframi, mniej ważne czterema. Istnieją wyjątki.
Ruch jest prawostronny, a oznaczenia i znaki nie odbiegają od tych widocznych na drogach europejskich. Nie wolno jedynie skręcać w prawo na czerwonym świetle
Na rondach pierwszeństwa ustępują pojazdy włączające się do niego. Oznaczenia tekstowe występują zwykle w językach hebrajskim i angielskim.
Należy mieć włączone światła przez całą dobę w okresie od listopada do marca. Motocykliści muszą używać świateł przez cały rok. Obowiązują pasy i zestawy głośnomówiące do telefonów komórkowych. Używanie telefonu podczas jazdy bez zestawu jest zabronione. Należy mieć ze sobą przynajmniej jedną odblaskową kamizelkę na wypadek awaryjnego postoju.
Obowiązuje tu system metryczny – domyślna prędkość podróżowania to 50 km/h w strefach zabudowanych i 80 lub 90 km/h na drogach międzymiastowych. Autostrady mają limit 110 km/h, choć często znaki ograniczają ją do 90-100.
Na drogach jest dużo policji i fotoradarów.
Wszyscy kierowcy w Izraelu muszą mieć przy sobie prawo jazdy. Międzynarodowe wersje tego dokumentu są respektowane. Kierowca musi mieć co najmniej 17 lat i ważne ubezpieczenie. Motocyklem można się poruszać po drogach od skończenia 16 roku życia. Wszystkie samochody w Izraelu przechodzą coroczne obowiązkowe testy techniczne. W każdym, nawet wypożyczonym samochodzie musi być odblaskowa kamizelka. W przypadku awaryjnego opuszczania pojazdu, np. na poboczu, należy mieć ją na sobie.
W porównaniu do krajów Europy Zachodniej czy Ameryki Północnej, ilość wypadków na drogach jest tu dość wysoka. Wynika to między innymi z agresji i niecierpliwości tutejszych kierowców. Należy o tym pamiętać, szczególnie podczas manewrów typu wyprzedzanie. W zimie drogi robią się bardziej śliskie.

Działa tu większość ważniejszych światowych firm zajmujących się wypożyczaniem aut – Hertz, Avis, Budget czy Sixt, a także lokalne wypożyczalnie. Obowiązkowe ubezpieczenie takiego pojazdu jest drogie – nawet 20 $ za dzień.

Izrael jest generalnie dość bezpieczny dla turystów, choć trwa tu wciąż konflikt z bojownikami ze Strefy Gazy. Podróżowanie z Izraela do krajów arabskich jest generalnie odradzane.
Przestępczość stoi tu na bardzo niskim poziomie, nawet jak na standard zachodnioeuropejskie. Należy jednak brać pod uwagę zagrożenie terroryzmem, szczególnie w autobusach i na przystankach. Od 2005 nie było jednak takiego przypadku. Najlepiej wiedzieć na bieżąco co się dzieje w kraju, co widać po zachowaniu rdzennych mieszkańców, słuchających zawsze uważnie wiadomości radiowych i telewizyjnych. Dziwnie zachowujące się osoby czy pozostawiony bagaż w miejscu publicznym najlepiej zgłosić kierowcy lub policjantowi, gdyż może to być bomba.
Widok uzbrojonych żołnierzy i cywilów nie jest tu niczym niezwykłym. W zasadzie nie zdarzają się tu napady czy pijańskie zaczepki. Kobiety mogą bez problemów podróżować samotnie bez zagrożenia zaczepkami i próbami molestowania.
Nie poleca się wypraw w okolice granicy ze Strefą Gazy.

Ambasada Izraela w Warszawie
02-078 Warszawa, ul. Krzywickiego 24
Tel. 022 825 00 28, 825 16 07

Ambasada Polski w Tel Awiwie
16 Soutine Street, Tel Aviv 64 – 684
Tel. 52 40 168/8

Izrael jest generalnie bardzo „wyluzowanym” krajem, a mieszkańcy mają typowo zachodnią mentalność. Są tolerancyjni i wyrozumiali, chyba że ktoś chce ich wysadzić w powietrze. Istnieją oczywiście obostrzenia, głównie związane z miejscami kultu. Podczas wizyt w meczetach czy kościołach i synagogach, należy być odpowiednio ubranym (przede wszystkim mieć zakryte nogi i ramiona). W meczetach należy zdjąć buty przed wejściem. W synagogach mężczyźni powinni nosić nakrycie głowy.
Lepiej nie wypowiadać swoich opinii na temat drażliwych tematów – holokaustu, konfliktu z krajami arabskimi itp. Można kogoś obrazić.
Izraelczycy są często bardzo bezpośredni, co może dla nieprzyzwyczajonego turysty wydawać się niegrzeczne. Wynika to z ich burzliwej historii. Głośne dyskusje na kontrowersyjne tematy są bardzo częste w miejscach publicznych.
Jest to bardzo gościnny naród, warto się zaprzyjaźniać. Przyjezdni są tu traktowani z dużym szacunkiem.