30-tysięczne miasteczko, położone na pustynnym płaskowyżu Nazca, w środkowej części Peru. Przez całe wieki niczym nie różniło się od innych miast peruwiańskich, aż do momentu odkrycia w 1939 roku niezwykłych, zagadkowych po dziś dzień „linii Nazca” czyli rysunków naziemnych złożonych z linii , pochodzących sprzed około 1500-2000 lat. To tajemnicze odkrycie stanowi po dziś dzień jedną z największych zagadek Nowego Świata.

Nazca leży przy głównej drodze nr 1 – Panamericana – mniej więcej w połowie drogi z Limy do Arequipy.
Możliwy jest też transport lotniczy (mniejszymi jednostkami powietrznymi) z Limy.

Wystarczająca liczba hoteli, o zróżnicowanym standardzie, jest w czym wybierać. Więcej...

Tajemnicze linie Nazca Więcej...

W 1939 roku północnoamerykański uczony, specjalista od systemów nawadniających, Paul Kosok, lecąc małym samolotem nad piaszczystym wybrzeżem, zauważył linie, które – jak przypuszczano wówczas – były częścią preinkaskiego systemu irygacyjnego. Kosok szybko doszedł do wniosku, że to co widzi, nie ma nic wspólnego z nawadnianiem. Przez przypadek lot odbywał się w dniu letniego przesilenia i przelatując ponad terenem po raz drugi odkrył, że słońce chowało się za horyzontem poruszając się równolegle do linii jednego z rysunków. Szybko orzekł, że płaskowyż Nazca jest największą „astronomiczną księgą świata”.
Jednak nie on zapisał się w historii jako ekspert od rysunków. Ich czołową badaczką stała się niemiecka matematyczka – Maria Reiche – która naniosła je na mapę i od tej pory resztę życia (50 lat) poświęciła właśnie badaniom nad rysunkami.
Doszła do wniosku, że istnieje związek między konstelacjami i rysunkami, i że są one częścią kalendarza astronomicznego wykonanego przez lud kultury Nazca, a ich celem było przesłanie informacji bogom.