Islandia - to jedno z moich marzeń (z osobistej listy światowych bestsellerów), które udało się już zrealizować. Jak przed każdą wyprawą w nowe miejsca były najpierw przygotowania (w doczytywaniu tego i owego) ale przede wszystkim były wyobrażenia. A że Islandia od dawna była na mojej „liście marzeń”, więc i tych wyobrażeń i oczekiwań uzbierało się sporo.
No a ludzkie wyobrażenia – jak wiadomo – w znacznej mierze powstają z wcześniejszych doświadczeń, z naszych śladów pamięciowych, jakie mamy w mózgu, więc i moje wyobrażenia coś z tych wcześniejszych obrazów miały wpisane. Fiordy i wieloryby – znałam już dobrze z Norwegii, lodowce – też z Norwegii i z Alp, wulkany – owszem, z Etny, więc tymi nowościami, na które najbardziej czekałam, jadąc do Islandii, miały być gejzery, pola geotermalne, magiczne jezioro Myvatn, laguna lodowcowa i słynna „Błękitna Laguna” k/Reykjaviku. I co się okazało na miejscu? Że WSZYSTKO jest inne! Absolutnie inne, nieporównywalne z tym, co można zobaczyć gdzie indziej. I na tych odrębnościach się skupię.
Bo właśnie Islandia jest taka INNA. Samotna wyspa, na środku Atlantyku. Na uwagę zasługuje nawet, a może przede wszystkim, jej położenie: administracyjnie – zalicza się do Europy, geologicznie – leży zarówno na płycie europejskiej, jak i amerykańskiej. Szczelina rozdzielająca te płyty kontynentalne przechodzi przez Islandię. Są jej węższe miejsca, gdzie można sobie tak stanąć, by ...

Skocz do strony: wybierz 1 2 3 4 5

<< 1 >>